Ýþgal altýndaki Dersaadet’te; bir kýsým haramzade kodaman ve kendilerini Avrupai aydýn sananlar; düþman esaretindeki durumdan mutluydular. Ticaret dedikleri ve iþgal kumandanlarýyla anlaþarak yaptýklarý soygunlar ve sahte aydýnlarýn beleþ saltanatý sürüyordu. Bunlar, sömürgecilerin ve onlarýn maþasý olan Yunanlarýn iþgal ve talanlarýna karþý Anadolu’da baþlatýlan ulusal direniþi; eþkýyalýk olarak tanýmlayarak hakaret yaðdýrýyorlardý. Bab-ý Ali yazarlarýnýn çoðu da ayný minval üzerine makaleler döþeniyorlardý. Þimdi de durum o zamankine benziyor.

            O ilin spor kulübünü kastederek; “Filanca vilayetin g…. kalktý. Bir þeyler yapmazsak; Anadolu ile baþ edemeyiz” mealinde konuþup telefonlaþarak yapýlan hileler ve þikelerin teþvikindeki mantýk; iþgal yýllarýndaki kafa yapýsýnýn bazý kodamanlarda sürüp gittiðini gösteriyor. 

            Futbol ve diðer spor dallarý, güzel uðraþlar olmaktan çýkarýlýp; güç ve üstünlük gösterilerine dönüþürse; durum böyle olur. Amatör ruh ve adalet duygusu hiç yitirilmemeliydi.  Ne gariptir ki Bizans’ý fethedeceðimiz günlerde; oradaki ileri gelenler ve halk da, “Yeþiller-Kýrmýzýlar” tartýþmasý ve mücadelesi ile meþguldüler…

            Maç seyretmeye düþkün deðilim. Televizyonda güzel ve hilesiz goller görmekten hoþlanýrým. Eskiden Gençlerbirliði’nin iyi durumda olmasýný ister; galip geldiðini duymak hoþuma giderdi. Büyüyüp daha liseye baþlamadan boylarý beni geçen torunlardan biri aþýrý Trabzonsporlu olunca; kýrmamak için, onun takýmýný tutmaya( Galip geldiðini duyduðumda gülümsemeye) baþladým. Gerçek bir taraftarlýðým yok. Kulüplerin diðer spor dallarýna önem vermeyip; futbolu kumar nedeni ve güç gösterisi haline getirmelerini de onaylamýyorum. Birkaç hafta önce, kulüplere on yabancý futbolcu alma hakký tanýnmasýna karþý çýkan bir yazým yayýnlanmýþtý. Kulüp yöneticileri, ülkenin her yerine futbol okullarý açarak oyuncu yetiþtirmeyi ve onlarý ihraç etmeyi, ülkemizin dýþ borçlarýný kapatacak bir düzeye getirseler çok iyi olur. Buna öncülük edip futbolcu ihracýný saðlayacak yöneticiler, tarihe altýn harflerle geçer.

            Gelelim, Anadolu’yu küçümseme ve küçültme faaliyetlerine. Dersaadet zenginleri, Anadolu’dan gelen yoksul insanlarý boðaz tokluðuna çalýþtýrarak o düzeylere gelebilmiþtir. Anadolu’dan sürekli göçler olmasa, Ýstanbul’un nüfusu bu kadar artmazdý. Bir milyon nüfuslu þehirde de, o devasa zenginlikler geliþemezdi.

“Yunan Ordusu benim ordumdur; mukavemet göstermeyin” anlamýndaki Padiþah fermanýna uyulsaydý ve Yüce Atatürk’ün Ankara’dan baþlattýðý direniþ hareketi geliþmeseydi; Kurtuluþ Savaþý kazanýlamazdý. Dersaadet düþman iþgalinde kalýrdý… Yoksul Anadolu halký, emeðiyle ve tüketimiyle Ýstanbul’u bu kadar büyütemezdi. Orada zenginler bulunsa bile; bunlar siz olmazdýnýz; Yunanlar, Ýngilizler ve Fransýzlar oraya hükmederek sömüren iþgalci zyabancýlar olurdu. Bu yüzden Anadolu’yu küçümsemek ve küçültmeye çalýþmak; haksýzdýr, yanlýþtýr.

Anayasa deðiþikliðine ve Baþkent meselesine gelmek istiyorum. Anayasa deðiþtirilirken veya yenisi yapýlýrken; DEÐÝTÝRÝLEMEZ MADDELERÝN KESÝNLÝKLE KORUNMASI ÞARTTIR. Bu maddeler iþgale uðramýþ vataný kurtararak, bize hür bir memleket býrakanlar tarafýndan tecrübe, dikkat ve hassasiyetle seçilmiþtir. Kanallarýn birinde bir hoca; “Deðiþtirilemez madde olmaz. Hepsi deðiþtirilir. Baþkent Ankara olacak diye bir þart yok. Devlet Bankalarý nasýl Ýstanbul’a geldiyse; Baþkent de gelebilir” yolunda konuþtu. Yanlýþ bir mantýktý yürüttüðü! Bizim gibi düþmaný çok ve haritadan silinmek istenen bir ülkenin baþkenti; kýyýlardan uzak ve düþmanlarýn zor ulaþacaðý bir yerde olmak zorundadýr. Kýyýlardaki ve özellikle Boðaz gibi çok stratejik yerdeki bir baþkenti koruyabilmek için; Amerika, Rusya ve Ýngiltere kadar güçlü donanmayla, dünyanýn her yerini iþgal edebilecek silahlý kuvvetlere sahip olmak gerekir. Ýmparatorluðumuz öyle bir güce sahipti. Dýþ borçlara gömülerek o gücü kaybedince, hem Ýstanbul iþgale uðradý; hem de topraklarýmýzýn yüzde seksenini kaybettik. Anadolu’dan geliþen direniþ olmasaydý, belki sizin isimleriniz de Yunanca konulacaktý.

Ýstanbul göz bebeðimizdir; fakat baþkent olmaz. Konya ve Kayseri olabilir; fakat boðazdaki bir baþkent, günün birinde baðýmsýzlýðýmýzý tehlikeye düþürebilir.

            *Ýmparatorluk çökmeden de, Ýstanbul birçok kez kayýklarla gelen vahþi çapulcular tarafýndan yaðmalanmýþ; Bulgaristan ve baþkalarý tarafýndan iþgal edilme tehlikesine  uðramýþtýr.

            *Boðazlarýn uluslararasý hukuki statüsü Ýstanbul’u tehlike altýnda býrakmaktadýr.

*Son zamanlarda Amerika’nýn Karadeniz’de donanma ve silahlý güç bulundurma plan ve çabalarý ile; Rusya’nýn buna kesinlikle karþý çýkýyor olmasý da tehlikeyi büyütmektedir.

nazifkurucu@hotmail.com